Hallo allemaal,

Ondertussen woont Maribel, ons spaans hondje 2 maanden bij ons en zijn wij meer dan verliefd geworden op haar. Het adopteren op zich ging allemaal heel vlot, wat papierwerk, een bezoekje bij de opvangmama en ook bij ons thuis werd er gekeken of alles doggieproof was. Eens wij goedgekeurd waren, konden we Maribel gaan ophalen en ook dat verliep allemaal van een leie dakje. Het was duidelijk dat ze schrik had en best wat mee gemaakt heeft in haar jonge leventje, ze was een broodfok mama, veel te veel puppy’s gekregen dus en waarschijnlijk af en toe ook hardhandig aangepakt, dat is te merken aan haar schrik voor mannen of brute bewegingen. Ze heeft ook verlatingsangst, haar alleen en los laten is not done. Ze breekt de boel af en sloopt alles waar ze aan kan. We hadden een bench gekocht, een gewone zwarte van ijzer maar daar kon Maribel met gemak uit, ze beet gewoon de bodem kapot en kon er zo onderuit glippen. We proberen haar overal mee naar toe te nemen en dat is ook een grote stap geweest voor haar om ons te leren vertrouwen. Het wandelen ging op zich wel goed maar ze verschrok zich heel snel en wou het dan op een lopen zetten. Gelukkig zijn we steeds met twee leibandjes gaan wandelen en zo voelde ik me ook zekerder, na een tijd begon ze het wandelen leuk te vinden en nu vraagt ze er zelfs achter. Als ze niet mee kan, zetten we haar in de bench, een andere ondertussen, een soort reisbench, deze is steviger en er zijn minder dingen om aan te knabbelen en ook dat gaat veel vlotter dan in het begin, ik denk dat ze begint te beseffen dat we altijd terug komen en haar niet achter laten. Als ik thuis kom is ze zo blij als een gek, ze springt op en neer, maakt de schattigste geluidjes.

Processed with VSCO with l3 presetProcessed with VSCO with hb2 presetProcessed with VSCO with hb2 preset

Als we haar meenemen naar de stad, gaat dat ook heel goed, ze gaat flink mee en is graag bij ons. Ze weet ook dat ze geen schrik meer moet hebben voor mensen die voorbij wandelen, ik zorg er wel voor dat deze haar niet aanraken en dat weet ze precies. Andere hondjes vormen helemaal geen probleem, ze kan met ze allemaal goed overweg en dat is ook al een pak van mijn hart.

20190119_124048_0Processed with VSCO with l3 presetZe slaapt heel veel en ligt het liefst van al in de zetel, verder knabbelt ze ook graag op een botje, daar kan ze uren mee bezig zijn. Ze was van in het begin zindelijk maar ze vraagt niet vaak om naar buiten te gaan, zolang ik haar om de paar uurtjes eens buiten laat, gaat alles prima, ook in de bench en ’s nachts is ze proper.

Processed with VSCO with j5 presetProcessed with VSCO with hb1 preset

Spelen is iets wat ze niet echt kent, soms krijgt ze het zot in haar en loopt ze door de living maar echt spelen met een balletje of speeltje is iets wat zelden gebeurd maar stap voor stap hé. Eigenlijk verloopt alles veel vlotter dan ik had verwacht, ze vertrouwde mij heel snel en daarom kan ik ook veel van haar gedaan krijgen, ze komt niet in de keuken want dat is de kat haar terrein, ik heb hier niet veel moeite in moeten steken, als ik nee zeg, begrijpt ze dit en gehoorzaamt ze me. Het gaan zitten en pootje geven op commando is iets wat nog niet goed lukt, ze snapt er niets van maar daar kan ik gerust mee leven als ze dat niet kan. Maribel negeert de kat volledig maar Dubke vertrouwd de hond nog niet helemaal, ze komt enkel kijken als Maribel slaapt maar dat is ook al weer een stapje vooruit. Naar mijn vriend toe gaat het ook alsmaar beter, hoewel ze nog steeds op haar hoede is, gewoon omdat hij een man is.

IMG_20190119_133946_195IMG_20190115_124411_469

Ik ben heel blij dat we Maribel een nieuwe, warme thuis hebben mogen geven en dat ze mij hopelijk net zo leuk vind als ik haar. Na twee maanden voelt ze zich helemaal thuis en op haar gemak bij mij en ik hoop dat het alleen nog maar gaat beteren. Zoals met kindjes, daar snapt ze ook niet veel van, waarom maken die zoveel lawaai en zijn ze zo druk? Een tijdje terug kwam ons neefje van 5jaar op bezoek en dat ging prima, ze vond het wat raar en was een beetje ongerust maar na een half uurtje vond ze het prima zo en ging ze flink met hem in de zetel liggen. Kleinere kindjes zijn nog een werkpunt maar ik ben er van overtuigd dat met wat oefening en vooral tijd dat we ook dan haar onrustigheid opgelost krijgen. Als we gaan wandelen en we komen voorbij de school is ze heel benieuwd naar de kindjes en dat lijkt me dan toch een goed teken.

Processed with VSCO with l3 presetProcessed with VSCO with l3 preset

Eigenlijk had ik nooit gedacht dat we een hondje zouden adopteren maar toen we haar foto zagen was ik al verkocht, na ons bezoekje was ik wat onzeker want het is een levend wezen wiens leven ge wat mooier wilt maken en ik wou daar absoluut in slagen, nu ze al een tijdje bij ons is, kan ik eerlijk zeggen dat ik nog geen moment spijt gehad heb en natuurlijk is het wat werken en gaat niet alles vanzelf maar als we zien hoeveel ze veranderd is van de eerste week naar nu op zo’n korte tijd, denk ik dat we best trots mogen zijn.

Adopt, don’t shop 🙂

ENJOY! xxx Jolien & Maribel

Advertenties

Gepubliceerd door Dailyjolien

Hallo allemaal! Hoi, wat fijn dat je even een kijkje neemt op mijn blog! Mijn naam is Jolien. Ik neem jullie graag mee in mijn dagelijks leven, deel mijn fashion finds & outfits met jullie! ENJOY! xxx

Doe mee met de conversatie

3 reacties

Laat een reactie achter op Jo Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

  1. Zo zie jolien hè een echte dieren vriend weet ik nog van op vakantie er zouden veel mensen een voorbeeld aan nemen super van jou om dit mooie hondje een goed leven te geven 😘😘😘😘

    Liked by 1 persoon

%d bloggers liken dit: